Biografie deur William Blackrose  Ek is gebore in Welkom, in die Vrystaat, Suid Afrika. Grootword in ‘n “dorp”soos Welkom het my die waardes  van aanvaarding en vrees geleer. Dit was destyds moeilik om te verstaan, maar om in so ‘n geestestoestand  groot te word, kan veroorsaak dat mens se ideale vervaag. Daar is twee paaie waar tussen jy kan kies.  Die een lei na stabiliteit waarby nie veel risiko betrokke is nie, waar almal jou ken en jou bystaan.  Die ander weg word nie so dikwels betree nie. Dit lei n mens na  nuwe geleenthede waar mens van voor af  moet begin met jou lewe ,wanneer jy ou vriende agterlaat om met iets nuuts te begin. Dis wat ek besluit het om te doen.  As kind was ek gelukkig om ouers te hê wat vir my  nie karretjies en allerhande speelgoed gegee het nie,  maar verskillende musiek instrumente, sodat ek my talent kon ontwikkel. Ek het klavier begin speel toe ek  so vyf jaar oud was. Eers het ek net note wat mooi saam geklink het  probeer en dan weer ander wat saam  nie vals geklink het nie. So het ek myself geleer speel. Op ses het ek my eerste liedjie “geskryf”. Daarna het  ek dieselfde metode met ander instrumente gevolg, en kon dus toe ek die ouderdom van twaalf bereik  klavier, tromme,panfluit,trekklavier en blokfluit speel. Daar was ‘n kitaar in ons huis, maar aangesien dit  bykans onmoontlik vir my was om die regte akkoorde daarop te vind, het ek gewoonlik die hele kitaar  op een sleutel ingestel  en dan met my een vinger dwarsoor al die snare, met die ander hand getokkel.  Hierdie metode het ek tot n fyn kuns ontwikkel en ter selfdertyd my eie een-vinger styl van kitaarspeel  uitgevind. Ek moet erken dit was nou nie juis die algemeen aanvaarde manier van kitaarspeel onder die  meeste musikante nie! Dit was beslis ‘n eienaardige speelstyl, maar het my nogtans in staat gestel om so  my eerste kitaarliedjie te skryf toe ek vyftien was. Hierdie nommertjie was ook my eerste poging om lirieke  by te voeg en het ‘n belangrike rol gespeel in my latere besluit om musiek my loopbaan te maak.  Op ‘n dag was ek alleen in my kamer, met my rug na die deur, besig om hierdie eerste liedjie te speel en  te sing. ‘n Vriend het ongemerk agter my die kamer binne gekom en my gehoor. Toe dit klaar was het hy  my op die skouer geklop en verklaar dat ek my talent moet gebruik en voltyds met musiek moet betrokke raak.

Ek het alles in gereedheid gehad: die musiek, die woorde; die klanktoerusting is deur die restaurant verskaf. Daar was egter een ding waarmee ek nie 
rekening gehou het  nie…. Plankekoors! Toe ek op die verhoog klim het my stem en my hande begin bewe.. Ek het pateties geklink! Na slegs een 
nommer het die bestuurder na my gekom en my die deur gewys,met die opdrag om nie terug te kom voor ek nie opgewasse was nie. Ek was  verpletter en 
terneergedruk. Dit was die einde vir my. Nooit in my lewe gaan ek weer aan n musiek-instrument raak nie! Net toe ek by die deur uitstap, kom die 
eienaar van die plaaslike Mike’s Kitchen na my. Hy het gesê hy dink ek het potensiaal, en my genooi om Sondag-aande daar te kom speel teen n begin 
salaris van slegs R15 per aand….. en ek het die kans met albei hande aangegryp. Aan die begin het ek my klawerbord deur ‘n hoëtroustel gespeel, met 
die mikrofoon aan ‘n besemstok vas, en laasgenoemde op sy beurt aan die tafel waarop ek gespeel het vasgemaak. Na ‘n paar weke daar het ek begin 
leer hoe om skares van omtrent drie mense per aand te hanteer en het ek ook die moed gehad om sommige van my eie liedjies uit te probeer. Die drie 
mense het spoedig vyftig geword, bestaande uit my vriende en ‘n paar ander mense. 

Ek het in ‘n ware rebelse persoon ontaard en byna my ouers tot wanhoop gedryf. 
Teen die tyd was ek weer vas oortuig dat ek eendag ‘n beroemde Ruk- en- rol ster sou word, en skoolgaan het my begin frustreer. Gedurende die 
laaste paar maande van standerd nege het ek die skool verlaat, en in my Kewertjie geklim. Laasgenoemde het ek pas tevore met die hulp van my Pa
en my spaargeld wat ek kon bymekaarmaak tydens my optredes en ook as kelner, gekoop. Ek wou weg, om die wêreld te sien. Ek het gevorder tot 
in die Kaap. As ek nou terug dink onthou ek steeds Kaapstad as een van die mees inspirerendste periodes tydens die ontwikkeling van my loopbaan
as musikant. Alhoewel ek as kind inspirasie geput het uit groepe soos The Smiths, The Cure en selfs Simon en Garfunkel, voel ek my verblyf destyds
in die Kaap het my my  eerste diepere insig tot in die siel van my musiek gegee. Ek moes my heelwat meer inspan in hierdie vreemde mistieke wêreld
wat ek pas betree het as wat die geval was in die klein “dorp” waar ek voorheen was. 

 Ek het dus heelwat harder gewerk as ooit vantevore. Ek het nog geen verblyf gehad nie en het sommer in die straat geslaap langs my motor waarin 
my toerusting veilig toegesluit was. Na n paar nagte hiervan het ek noodgedwonge by ‘n klub in Stellenbosch gaan verneem of daar nie dalk n opening
was nie. Die bestuurder het my meegedeel dat hulle vol bespreek was behalwe vir Sondagaande, maar dat daar nie juis aanvraag was vir  persoonlike
optredes in Stellenbosch op Sondag aande nie. Ek was nie van plan om so maklik tou op te gooi nie, en toe die bestuurder sy rug draai het ek vir die
kroegman gesê dat die bestuurder toegestem het dat ek n paar nommers kan uitprobeer, en dadelik my klanktoerusting opgestel en begin speel. Toe 
die bestuurder terugkom was ek goed op dreef en was daar ‘n groot skare wat dit blykbaar baie geniet het. Die gevolg was dat ek die eerste musikant 
was  wat toegelaat was om Sondagaande in Stellenbosch op te tree. Met die geld wat ek so verdien het, kon ek terugkeer  skool toe en later het ek 
by n kollege ingeskryf waar ek onder andere kursusse in onthaalkuns en rekenaar-wetenskap voltooi het. Musiek was egter steeds my prioriteit. 

Wat my musiek betref: ek het besef dat ek nie slegs as klawerbordspeler bo kon uitkom nie en indien ek n ware musikant wou word, my eenvinger manier
van kitaarspeel nie voldoende sou wees nie. Toe koop ek n boek oor kitaar akkoorde. Binne twee weke het ek myself daarmee geleer om die kitaar op
die korrekte manier te bespeel, wat my instrument-vaardigheid na snaar- (kitaar en bas} instrumente verbreed het. Later daardie jaar het ek myself ook 
mondfluitjie leer speel. 

My eerste woonplek was in n karavaanpark,waar ek in ‘n kamertjie so groot soos ‘n toilet ingetrek het. Na drie weke het die inkomste van die klub op
die aand wanneer ek opgetree het, verdubbel, en het hulle my twee ekstra aande per week teen R100 per aand aangebied. So kon ek toe in my eerste
woonstel intrek. 

Daarna is ek baie optredes by ander klubs ook aangebied en het begin bekend raak. Gedurende hierdie tydperk is ek genader deur ‘n klub wat op 
die randjie van bankrotskap was, en gevra om hulle te kom help om hulle besigheid weer op te bou. Dit was vir my ‘n uitdaging, en ek het ingewillig.
Met verloop van tyd het ek die bestuur oorgeneem en toe besluit om die hele opset van die klub te verander. Ons het mure afgebreek, ‘n nuwe 
verhoog gebou en begin om gewilde,bekende groepe en kunstenaars soos Koos Kombuis en Valiant Swart aan te bied en ek het ook later as 
ondersteunende musikant saam met hulle opgetree. Die optredes saam met hulle het my laat besef dat ek my eie styl sal moet ontwikkel en moes 
vas staan by dit wat vir my persoonlik reg was. Een aand in die week was myne, en ek het my eie werk gesing onder die naam Black Rose. Toe 
nooi ek  ander musikante om by my aan te sluit op daardie aande, sodat hulle ook hul eie oorspronklike werk kon aanbied. Sommige van hierdie 
musikante het later hul eie groepe gestig, soos Springbok Nude Girls en The Dolly Rockers. Elke nuwe musikant kon sy eie werk  daar laat hoor.
Party was goed, ander was minder goed, maar niemand het omgegee nie, want dit was net lekker om vir n verandering oorspronklike musiek te 
hoor. Ek het ‘n paar belowende persone gekies om saam met my die Blackrose Band te begin. ‘n Maand later het ons aan die Battle of the Bands
kompetisie deelgeneem en die toekenning van Beste Opkomende Groep in die Kaap gekry. Ek het die prys gekry vir beste algehele musikant. 
Na afloop van hierdie kompetisie word ons genooi om by  die openingsaand van ‘n nuwe klub in Johannesburg  op te tree. Dit was ‘n nagmerrie!
Niemand in Johannesburg was enigsins geinteresseerd in oorspronklike musiek nie-  al wat hulle wou hoor was die reeds bekende goed. Die res 
van die groep het dus terug gekeer na die goeie ou oorspronklike Kaapstad, en ek het agtergebly as n eenman-vertoning en ou bekende goed 
gesing.Later het ek in die Johannesburg/Pretoria omgewing by n hele paar klubs opgetree, ook in kroeë, maar iets het steeds kortgekom… ek
kon nie vorder nie. 

Geluk en die invloed van die Kaap was weereens aan my kant. Koos Kombuis het my gebel met die nuus dat hy ‘n paar optredes in Jhb kom doen.
Hy wou hê ek moes aan die begin van sy konserte as voorloper optree. Hier was weer ‘n kans om van my eie werk uit te voer! Ek het op daardie
verhoog geklim en die gehoor het daarvan gehou. Ek is ‘n eie aand by die klub aangebied,  en ek was toegelaat om my eie musiek aan te bied. Ek 
was terug op die toneel! Weereens het die inkomste van die klub op my aand verdubbel, en my een aand het twee geword. Die eienaar en ek het 
goed oor die weg gekom- naderhand was ons vriende; en een aand uit die bloute vra hy my wat ek nou eintlik beoog met my lewe. Toe ek noem 
dat ek baie graag ‘n eie CD sou wou maak om te verkoop aan almal wat by my daarvoor gesanik het, het hy gesê dat ek hom die volgende dag 
moes kom sien. Ons is na ‘n paar ateljees om uit te vind hoeveel dit sou kos om ‘n CD te maak. Een maand later was ek in ‘n ateljee, besig om 
my eie CD op te neem! Die begroting was so klein dat ek op die ou end feitlik al die instrumente moes doen sowel as die ondersteunende stemme. 

Daardie CD was binne ‘n maand uitverkoop- ons het net ‘n beperkte getal laat sny. ‘n Goeie vriendin het die CD na verskeie radiostasies geneem 
en so word ek toe oor die radio gehoor. Radio Jakaranda het BMG Plate-maatskappy gekontak, wat op hulle beurt my  gevra het om ‘n plate-
kontrak by hulle te teken

Terug na Hoofblad